خانومم ديشب با خانوم آقا سيد و دوستاش، رفته بود خونه شهيده کانون نجمه قاسم پور

مي گفت خواهرش گريه مي کرد و مي گفت :

سلام ما رو به آقا سيد برسونيد

بگيد از هفته ديگه من ومامانم به جاي نجمه مي يايم کانون ..........

فعلا همين...

دعا کنيد حق هيچ مظلومي پايمال نشه.......؟؟؟؟!!!!!

 ما را به جز خيالت، فکري دگر نباشد......

چرا هر کسي فقط به فکر خودش و دردهاي خودشه؟!!!

واقعاً بزرگترين غم دنيا چيه ؟؟؟ 

اي خدا جون شکرت هي..................

اين عکس هم ويژه برخي غم زدگان دنيا(از وبلاگeverything2)

             (مردي با بزرگترين بيني دنيا يعني 14 سانتيمتر)

 فقط خدا نه کمتر نه بيشتر

امروز در راهپيمايي وقتي مجري مراسم از پشت تريبون اعلام کرد که مردم:

شهداي انقلاب و شهداي دفاع مقدس الان با شما هستند و شاهد بر اعمالتان

هم تنم لرزيد ، هم يه جورايي لبخند شهدا را حس کردم 

نمي دونم چرا ،ولي احساس کردم بالاخره بعد اين همه ادعاي عشق به شهداء و شهادت تونستم يه کاري کنم که اونا رو خوشحال کنم

آخه خيلي بهشون مديونم

خدا اون روز  رو نياره که از اين کارهاي کوچک براي شهدا به خاطر دنيا و راحت طلبي دست برداريم

يا علي گفتيم و عشق آغاز شد

ببخشيد دير شد 2 دليل

1- تلفن خونمون قطع بود

2- اين متن رو از خودمون در و کرديم شخصي  که ظاهرا داشت لطف مي کرد مي نوشت اون رو به سرقت برد

بازهم عطر بوي سيب فضا را پر کرده است...
بازهم صدا مي آيد...
صداي لرزش طبل نقاره خانه...
بازهم صداي بال زدن کبوتر در حريم امن او...
باز هم صداي لرزش دل...
باز هم صداي چکاچک باران اشک برروي گونه...
باز هم صداي پاي خسته...
باز هم صداي چرخش خون عشق در رگ زائر...
باز هم نور ...
و فقط نور.
باز هم صداي ضرب آهنگ امين الله...
باز هم صداي اذن دخول...
بازهم صداي چرخش چشم يار...
باز هم صداي خش خش لباس زائر در تعظيم به او...
باز هم صداي پاي برهنه...
باز هم صداي پرواز کودکان در حريم...
باز هم صداي العطش و امن يجيب... 
باز هم صداي انگشتري در کشاکش ضريح... 
باز هم صداي هق هق دل...
باز هم صداي ناله...
بازهم صداي يار...
و اين بار چه ياري...
مهربان ترين يار عالم . 

 امام صادق (ع):
خداوند حرمى دارد که مکه است،
 پيامبر حرمى دارد و آن مدينه است
و حضرت على (ع) حرمى دارد و آن کوفه است
و قم کوفه کوچک است که از 8 درب بهشت سه درب آن به قم باز مى شود
- زنى از فرزندان من در قم از دنيا مى رود که اسمش فاطمه دختر موسى (ع) است
و به شفاعت او همه شيعيان من وارد بهشت مى شوند .

من در همه حال از احوال پيروانم با خبرم (امام زمان ارواحنا له الفدا)

اي يک گوشه چشمت غم عالم ببرد
حيف باشد که تو باشي و مرا غم ببرد

شما هم شرح حال خودتون رو بعد از خوندن اين فرمايش حضرت بنويسيد

بالاخره تموم شد
از اغماء بيرون اومدم ، اغماء تموم شد و رفت بازم هوشياري بازم از صبح برو سر کار ،بازم................
اينهايي که مي رن توي اغماء، خيلي وقتا از خدا مي خوان کاش بازم بر مي گشتن به اغماء يا هيچ وقت اغماء تموم نمي شد
البته خدا ايشاالله کسي رو به اغماء رز وامثال رز گرفتار نکنه و اگه اغماء مي ده اغماء پير بابايي عطا کنه

خدايا منو تا آخر عمرم از عشقت توي اغماء فرو ببر ، يک کاري کن مدهوشت شم ، اسيرت شم ، ديوونت شم ، مستت شم ، بي سر و سامونت شم قربونت شم ، مجنونت شم ، حيرونت شم، طالبت شم ......... آخرش هم عاشقت شم
بعد ديگه نوبت تو مي شه:

من طلبني وجدني ،و من وجدني عشقني و من عشقني عشقتُهُ ومن عشقته قتلتُهُ ومن قتلته فاناديتُهُ

هر که مرا طلب کند خواهد يافت و هر که مرا يافت عاشقم مي گردد و هر کس عاشقم شد عاشقش مي شوم و هر که عاشقش شوم عاقبت او را شهيد مي کنم و هر که را شهيدش کنم خودم خونبهاي او مي شوم

اي جا.....................................ن

   منو توي اغماء رمضونت بکش

فقط خدا نه کمتر نه بيشتر

يادش به خير اون وقتها با اون، رسول ، ابوذرو امين نصف شبها مي رفتيم گلزار شهداء همشون بچه شهيد بودن به جز من . وقتي مي رفتيم سر قبر باباش بر عکس خودش که يه قيافيه مذهبي و بچه بسيجي تابلو با ريشاي بلند داشت ،عکس پدرش شهيدش يه آدم جا افتاده باسيبيلهاي کلفت بود . اينقدر ذوق مي کرد وقتي قبر باباش رو مي شستيم که انگار توي اين دنيا نبود . داده بود يه عکس تانک روي قبر باباش حکاکي کرده بودند .
مي گفت بابام راننده تانک بوده توي ارتش . مي گفت من که نبودم ولي از مامانم که مي پرسم مي گه جنازه بابات رو تويه کيسه پلاستيک دسته دار برامون آوردن ظاهرا توي تانک پودر شده بود (دقيقا صبح باباش رو به خاک سپرده بودن و شب خودش به دنيا اومده بود)
حالا ديگه يه روحاني خوشکل و خوش خنده شده بود يه دختر کوچولو داشت .

امروز هم که روز به خاک سپاريش بود فهميدم يه بچه هم توي راه داشته .آخه ديروز که بچه هاي کانون فرهنگيشون رو برده بودن اردو بند بهمن بعد از نجات سه تا زن که داشتن غرق مي شدن خودش غرق شده بود .به قول سيد که امروز مي گفت شب ليله الرقائب توي گلزار رو کرده بهم وگفته سيد مي دوني 27 سال يتيمي يعني چي ؟
ديدم امروز چند بار از پشت بلندگوها اعلام کردند دائيهاش فلان گفتند و بيسار گفتند ، دعوت کردند و ...

بگذريم که اينها ظاهرا همون کساني بودند که يک روز که دستش خيلي خالي بود رفت پيششون ودر جواب جلو زنش شنيد :بريد از همون کسايي که شبا ميريد پيششون گريه مي کنيد پول بگيريد
(خيلي داغ کرده بودم ،سيد هم همينطور ، رفتيم سر قبر شعدا و تا تونستيم به در و ديوار ناسزا گفتيم)

تو رو خدا دعاش کنيد و براش صدقه بديد 
اسم قشنگش حجت الاسلام محمد روشن دل(فرزند شهيد بود)
تو رو خدا هر کي رو مي شناسين و بهش لينک هستين بگين اينو بخونه وبراي يه بچه شهيد طلبه غريب دعا وطلب خير کنه

و چه چيزايي امروز به ذهنم رسيد در اين تشييع جنازه شلوغ

فقط خدا نه کمتر ،نه بيشتر        

به نام خداي نينوا
اي مشک مريز آبرويم ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
در همين حد. 
يا خود خدا